Maandag is Column-dag bij Ave69 Productions.
Als puber maak je wat mee in je leven. De hormonen schieten op en neer door je lichaam. Je voelt je enorm aangetrokken tot een schone uit de buurt en wat blijk, zij ook tot jou. Verlegen begin je wat ongemakkelijk te knuffelen op een speelplaats. Het is koud, het waait hard en begint ook nog te regenen. In het verderop gelegen park vind je samen een beschut plekje. Het doet denken aan een grote betonnen rioolbuis met gaten erin om in te klimmen. Jij gaat niet klimmen maar wil alleen maar naar binnen. De wind wordt storm net zoals bij jou van binnen, samen met haar wil je nog maar een ding. Het ligt voor geen meter in zo een holle pijp en je schiet in de lach. Zij ook, op naar de volgende plek dan maar. Een heerlijk verwarmde kelderbox waar je een kleedje uitrolt en tussen een stel oude fietsen en een stinkende brommer belandt. Heerlijk zoenen met elkaar, warmte delen voelen heet. Voor jou en haar is dit de plek, het wordt je eerste keer. Een moment om nooit te vergeten, teder, liefdevol en passie alom. Voor je gevoel is zij de ware maar het in woorden omzetten lukt nog niet. Buiten is het inmiddels donker en neem je afscheid van elkaar.
Met een lach denk ik terug aan de tijd. Het mooiste moment veranderde in een geheim en er is er maar een die weet wat ik bedoel. Een dikke knuffel voor haar.
Volgende week een nieuwe column van mijn hand, tot dan.
Auteur: Eef Evert
Ave69 Productions Presents: Haida Art
This is a Handcrafted piece of Haida Art what I own. it's an original piece of Art from the Native American Indians of British Columbia in Canada. It's made out of metal like an offset.
Ave69 Productions Presents: Sint Maarten
Maandag is Column-dag bij Ave69 Productions.
Het is de elfde van de elfde, het lampionnetje wat altijd uitwaait op zeven hoog in de flat gaat dit keer niet mee. Je hebt een beter idee om Sint Maarten te vieren. Je bent ook al wat ouder dan de meeste kinderen die langs de deuren gaan om snoep op te halen. Je krijgt een speciale opdracht mee om de schattige kleine buurtkinderen te beschermen tegen snoepdieven. De buurt is wat achteruit gegaan zeg maar. Je voelt je belangrijk en hebt daarom dit jaar een fakkel aangeschaft. “Pas buiten aansteken hoor,” roept moeder nog. In de hal van de flat staat geen wind, de perfecte plek om een fakkel aan te steken. Met een brandende fakkel en een groep kleintjes met keurige lampionnetjes ga je op pad. Na een rijtje huizen af gezongen te hebben en de zakken vol met snoep zitten willen de kleintjes naar huis. Een vader roept: “Hee, lange, ga weg met die fakkel, je maakt allemaal zwarte plekken in de portiek.” Je kijkt omhoog en ziet de roet aan het plafond, oeps. De vader pakt de fakkel af en gooit het al mopperend in de regenton. Met een sip gezicht ga je naar huis en loopt de hal van de flat binnen. Er staan een boel mensen bij elkaar en wijzen allemaal naar boven. “De jeugd van tegenwoordig, moet je nou kijken wat een vandalisme,” hoor je de buurvrouw zeggen. Het plafond zit vol met zwarte roetplekken, oeps. In plaats van de lift neem je dit keer de trap naar zeven hoog, wegwezen hier.
Met een lach denk ik terug aan de tijd. Vanaf die dag heb ik alleen nog maar snoep uitgedeeld met Sint Maarten.
Volgende week een nieuwe column van mijn hand, tot dan.
Auteur: Eef Evert
Het is de elfde van de elfde, het lampionnetje wat altijd uitwaait op zeven hoog in de flat gaat dit keer niet mee. Je hebt een beter idee om Sint Maarten te vieren. Je bent ook al wat ouder dan de meeste kinderen die langs de deuren gaan om snoep op te halen. Je krijgt een speciale opdracht mee om de schattige kleine buurtkinderen te beschermen tegen snoepdieven. De buurt is wat achteruit gegaan zeg maar. Je voelt je belangrijk en hebt daarom dit jaar een fakkel aangeschaft. “Pas buiten aansteken hoor,” roept moeder nog. In de hal van de flat staat geen wind, de perfecte plek om een fakkel aan te steken. Met een brandende fakkel en een groep kleintjes met keurige lampionnetjes ga je op pad. Na een rijtje huizen af gezongen te hebben en de zakken vol met snoep zitten willen de kleintjes naar huis. Een vader roept: “Hee, lange, ga weg met die fakkel, je maakt allemaal zwarte plekken in de portiek.” Je kijkt omhoog en ziet de roet aan het plafond, oeps. De vader pakt de fakkel af en gooit het al mopperend in de regenton. Met een sip gezicht ga je naar huis en loopt de hal van de flat binnen. Er staan een boel mensen bij elkaar en wijzen allemaal naar boven. “De jeugd van tegenwoordig, moet je nou kijken wat een vandalisme,” hoor je de buurvrouw zeggen. Het plafond zit vol met zwarte roetplekken, oeps. In plaats van de lift neem je dit keer de trap naar zeven hoog, wegwezen hier.
Met een lach denk ik terug aan de tijd. Vanaf die dag heb ik alleen nog maar snoep uitgedeeld met Sint Maarten.
Volgende week een nieuwe column van mijn hand, tot dan.
Auteur: Eef Evert
Ave69 Productions Presents: Op glad ijs
Maandag is Column-dag bij Ave69 Productions.
Het schaats seizoen is weer gestart en het erwtensoep gevoel is nog ver te zoeken met 16 graden buiten. Neemt niet weg dat je de herinnering aan je schaatsnaam waar kan maken want een Evert kan tot twee maal de Elfstedentocht winnen. De boterhammen met pindakaas zijn op en de geitenwollen sokken glijden in je stalen noren. Nadat je de veters vijf keer onder je schoen door hebt gehaald knoop je ze zo strak vast dat je al weet dat je ze na het schaatsen niet meer los krijgt zonder schaar. De beschermers eronder en op naar het ijs. Een echte schaatser is het klunen niet onbekend en je opent de voordeur op weg naar de lift. “Zo jochie, ga je schaatsen?” Je hebt nooit begrepen waarom mensen zulke vragen stellen en knikt ja. Het stukje klunen is langer dan je dacht, op de fiets was een beter idee geweest.. Met knellende voeten en een al voelbare eerste blaar stap je vol goede moed het ijs op. Het kraakt aan alle kanten maar door de snelheid en je lichte gewicht kan je niets gebeuren. Het is prachtig glad ijs, donker van kleur. Het lijkt net of het nog gewoon water is. Met die laatste gedachte glij je zo het open water in, ook wel een wak genoemd. Gelukkig is het dicht bij de kant en hijst jezelf het water uit. Trillend als een rietje door de kou met bevroren kleren en je schaatsen nog aan sta je weer bij de lift te wachten op weg naar warm thuis. “Zo Jochie, ben je door het ijs gezakt?” Je hebt nooit begrepen waarom mensen zulke vragen stellen en knikt ja.
Met een lach denk ik terug aan de tijd. Vanaf die dag heb ik alleen nog op kunstijs geschaatst.
Volgende week een nieuwe column van mijn hand, tot dan.
Auteur: Eef Evert
Het schaats seizoen is weer gestart en het erwtensoep gevoel is nog ver te zoeken met 16 graden buiten. Neemt niet weg dat je de herinnering aan je schaatsnaam waar kan maken want een Evert kan tot twee maal de Elfstedentocht winnen. De boterhammen met pindakaas zijn op en de geitenwollen sokken glijden in je stalen noren. Nadat je de veters vijf keer onder je schoen door hebt gehaald knoop je ze zo strak vast dat je al weet dat je ze na het schaatsen niet meer los krijgt zonder schaar. De beschermers eronder en op naar het ijs. Een echte schaatser is het klunen niet onbekend en je opent de voordeur op weg naar de lift. “Zo jochie, ga je schaatsen?” Je hebt nooit begrepen waarom mensen zulke vragen stellen en knikt ja. Het stukje klunen is langer dan je dacht, op de fiets was een beter idee geweest.. Met knellende voeten en een al voelbare eerste blaar stap je vol goede moed het ijs op. Het kraakt aan alle kanten maar door de snelheid en je lichte gewicht kan je niets gebeuren. Het is prachtig glad ijs, donker van kleur. Het lijkt net of het nog gewoon water is. Met die laatste gedachte glij je zo het open water in, ook wel een wak genoemd. Gelukkig is het dicht bij de kant en hijst jezelf het water uit. Trillend als een rietje door de kou met bevroren kleren en je schaatsen nog aan sta je weer bij de lift te wachten op weg naar warm thuis. “Zo Jochie, ben je door het ijs gezakt?” Je hebt nooit begrepen waarom mensen zulke vragen stellen en knikt ja.
Met een lach denk ik terug aan de tijd. Vanaf die dag heb ik alleen nog op kunstijs geschaatst.
Volgende week een nieuwe column van mijn hand, tot dan.
Auteur: Eef Evert
Abonneren op:
Posts (Atom)