Het jaarlijkse proces van afsterving in de natuur is begonnen. Voor sommigen is dit het begin van een jaarlijks terugkerende depressie. De avond valt eerder en eerder, de ochtend begint later en later. Groen verloopt van geel naar rood. Dwarrelend vallen de eerste bladeren, je kunt de overburen al weer bijna zien zitten. Je trekt je korte broek aan en gaat in de tuin zitten want de eerste dagen van de herfst zijn zomers te noemen. Dit jaar is er geen depressie-drang, er is op de weg naar binnen genoeg ruimte vrij. Dozen met kaarsen en waxinelichtjes staan klaar om het licht en warmte binnen de ontsteken. De voorbereiding op donker en kou. Je bespeurd een gevoel van welbehagen, mij kan geen depressie meer pakken. Schrijven schept ruimte, ruimte en ruimte, voor hen die aanleg hebben depressief te worden. De mooie zonnige dagen zijn belangrijk om de batterij nog wat extra op te laden. Genoeg plannen op de plank om uit te werken voor als het straks naar binnen gaat.
Laat de herfst maar komen, kleur de natuur. Ik ben er helemaal klaar voor.
Auteur: Eef Evert
Ave69 Productions Presents: Nachtje Hilton
Maandag is Column-dag bij Ave69 Productions.
Na een avond flink stappen besluit je gelukkig de auto te laten staan. Geld speelt geen rol dus op naar het Hilton voor een overnachting. Voor de zekerheid doe je de stropdas af. Het zat ook best strak zo om je hoofd heen. In de spiegeling van een etalage sta je te oefenen of het gaat lukken. Die dubbele knop schuift voor geen meter en de stropdas verdwijnt in je zak. De portier van het Hilton heet je welkom en jij wil eerst nog een afzakkertje nemen beneden in de Bar. ”Goed meneer, dat is geen probleem, u kent de weg begrijp ik.” Ja dat klopt en loopt door naar beneden. Doe maar een dubbele wodka zonder ijs. Al gauw merk je dat je dubbel gaat zien, het geval van net eentje teveel. Slalommend ga je op weg naar je kamer en ploft neer op de eerste de beste stoel. Zo, he he, dat heb je gehaald en valt in slaap. Je wordt gewekt door het geluid van een stofzuiger. Wat is die roomservice vroeg zeg. “Hallo, is daar iemand?” hoor je vragen. Je antwoord met ja en richt je hoofd op. Het eerste wat je ziet is een dichte deur. “Als u nu niet van de toilet afkomt dan haal ik de beveiliging erbij.” Je opent de deur en trekt je pak recht. De schoonmaakster schiet in de lach en jij kan wel janken maar doet mee.
Met een lach denk ik terug aan de tijd. Hoezo overnachten in het Hilton duur? Het is de goedkoopste hotel-overnachting die ik ooit heb gehad.
Volgende week een nieuwe Column van mijn hand, tot dan.
Auteur: Eef Evert
Na een avond flink stappen besluit je gelukkig de auto te laten staan. Geld speelt geen rol dus op naar het Hilton voor een overnachting. Voor de zekerheid doe je de stropdas af. Het zat ook best strak zo om je hoofd heen. In de spiegeling van een etalage sta je te oefenen of het gaat lukken. Die dubbele knop schuift voor geen meter en de stropdas verdwijnt in je zak. De portier van het Hilton heet je welkom en jij wil eerst nog een afzakkertje nemen beneden in de Bar. ”Goed meneer, dat is geen probleem, u kent de weg begrijp ik.” Ja dat klopt en loopt door naar beneden. Doe maar een dubbele wodka zonder ijs. Al gauw merk je dat je dubbel gaat zien, het geval van net eentje teveel. Slalommend ga je op weg naar je kamer en ploft neer op de eerste de beste stoel. Zo, he he, dat heb je gehaald en valt in slaap. Je wordt gewekt door het geluid van een stofzuiger. Wat is die roomservice vroeg zeg. “Hallo, is daar iemand?” hoor je vragen. Je antwoord met ja en richt je hoofd op. Het eerste wat je ziet is een dichte deur. “Als u nu niet van de toilet afkomt dan haal ik de beveiliging erbij.” Je opent de deur en trekt je pak recht. De schoonmaakster schiet in de lach en jij kan wel janken maar doet mee.
Met een lach denk ik terug aan de tijd. Hoezo overnachten in het Hilton duur? Het is de goedkoopste hotel-overnachting die ik ooit heb gehad.
Volgende week een nieuwe Column van mijn hand, tot dan.
Auteur: Eef Evert
Ave69 Productions Presents: Zonder pen
Schrijven zonder pen is als neuken zonder condoom. Wat zeg je? De stroom die je gaan wil laten komt direct op de plaats van bestemming zodat het zijn gang kan gaan. Er zit niet iets tussen wat het opvangt om er nog eens rustig naar te kijken wat het doet. Waar doel je nu eigenlijk op door dit te schrijven? Een stuk tekst schrijven zonder pen is een lekker gevoel. Geen hand die verkrampt, vingervlug over je toetsenbord heen. Iedere letter is direct op de plaats van bestemming, even mooi als die van daarvoor. Met een druk op de knop verbeter je snel, een ontwikkeling die geen pen bij kan houden. Slepende stukken tekst van links naar rechts. De erotiek van de schrijver komt volledig tot zijn recht. Het kindje is geboren en kijkt naakt de wereld in. Wat zullen de anderen wel niet vinden? Wat maakt het uit, het is van jou en iedereen mag het weten: Ik schrijf tegenwoordig zonder pen.
Auteur: Eef Evert
Auteur: Eef Evert
Ave69 Productions Presents: What’s in a name
Maandag is Column-dag bij Ave69 Productions.
In een naam zit heel wat meer verborgen dan je denkt. Als je bijvoorbeeld Evert heet dan krijg je in de loop der jaren de meest toepasselijke varianten toegespeeld. in de angstige jonge jaren wordt je al gauw Bevert genoemd. Trillend als een rietje barst je in tranen uit en roep je dat het niet waar is. In de coffeeshop ontdek je dat een jointje wel ontspannend werkt, dat komt goed uit. Je blow-vrienden waarmee je altijd zit roepen in koor: “Hee Klevert, pass die joint eens door man.” Wat jaren later is het party-time. Stad en land af voor de house-feesten, het hele weekend door. Je vrienden moeten je aan je oren trekken om duidelijk te maken dat de muziek allang uit is. Kom op Revert we gaan naar huis hoor. Als je dan volwassen wordt breekt er een fase van opperste serieusheid door en het wikken en wegen is begonnen. Je omgeving wordt tureluurs van je. Strevert en Zevert zijn geboren, het is nooit goed. Donkere tijden breken aan, je bent van de aardbodem verdwenen. Niemand ziet of hoort nog van je. Tijden later kom je boven en bezoekt je oude stad. Vanaf een terras hoor je roepen: “Levert we dachten dat je dood was.” Je schiet in de lach, het zijn je oude vrienden natuurlijk. Niemand is een steek veranderd of toch wel, bemerk je zelf. Je groet en vervolgt je weg, stapt op de trein naar huis.
Met een lach denk ik terug aan de tijd van. Een fijn gevoel dringt door mijn lichaam, ik ben trots op mezelf en ben weer gewoon Evert.
Volgende week een nieuwe Column van mijn hand. Tot dan.
Auteur: Eef Evert
In een naam zit heel wat meer verborgen dan je denkt. Als je bijvoorbeeld Evert heet dan krijg je in de loop der jaren de meest toepasselijke varianten toegespeeld. in de angstige jonge jaren wordt je al gauw Bevert genoemd. Trillend als een rietje barst je in tranen uit en roep je dat het niet waar is. In de coffeeshop ontdek je dat een jointje wel ontspannend werkt, dat komt goed uit. Je blow-vrienden waarmee je altijd zit roepen in koor: “Hee Klevert, pass die joint eens door man.” Wat jaren later is het party-time. Stad en land af voor de house-feesten, het hele weekend door. Je vrienden moeten je aan je oren trekken om duidelijk te maken dat de muziek allang uit is. Kom op Revert we gaan naar huis hoor. Als je dan volwassen wordt breekt er een fase van opperste serieusheid door en het wikken en wegen is begonnen. Je omgeving wordt tureluurs van je. Strevert en Zevert zijn geboren, het is nooit goed. Donkere tijden breken aan, je bent van de aardbodem verdwenen. Niemand ziet of hoort nog van je. Tijden later kom je boven en bezoekt je oude stad. Vanaf een terras hoor je roepen: “Levert we dachten dat je dood was.” Je schiet in de lach, het zijn je oude vrienden natuurlijk. Niemand is een steek veranderd of toch wel, bemerk je zelf. Je groet en vervolgt je weg, stapt op de trein naar huis.
Met een lach denk ik terug aan de tijd van. Een fijn gevoel dringt door mijn lichaam, ik ben trots op mezelf en ben weer gewoon Evert.
Volgende week een nieuwe Column van mijn hand. Tot dan.
Auteur: Eef Evert
Ave69 Productions Presents: Dansen met…
Het zijn zeldzame momenten maar als ze er dan zijn is het een feest van jewelste. De stoelen gaan aan de kant en het tapijt wordt in de hoek gezet. Moe maar nog niet uitgeteld hou je de ogen open om te zien. De eerste die de dansvloer op komt is vanzelfsprekend de A. Het is de A van Ah, hij moet weer als eerste zo nodig. Gelukkig komt de B in beeld gesprongen. Met een flip achterover staat hij nu op zijn hoofd te draaien. Het is de B van Breakdance en iedereen juicht. De handen in de lucht en klappen met zijn allen. C en D komen eraan en beginnen spontaan de Dango. Het is meteen duidelijk dat ze niet kunnen dansen maar het geeft wel een hoop plezier. Daar is het de beurt van E die roept nog dat als je geen Tango kan dansen hij wel even een showtje geeft. Als een slangenmens beweegt hij zich over de vloer en schokkend en wel is Electric-Boogie een feit. De sfeer is uitgelaten en de zweetdruppeltjes vallen van het plafond. Mag er een raam open zegt F, dan gooi ik er met G even een Foxtrot uit. H en I vinden dat wel een leuk dansje en doen mee. J en K doen de Jive er tussendoor. Oe, dat ging maar net goed. L, M, N, O komen met lekkere hapjes en drankjes aanzetten. Ongelofelijk dat zij zich telkens weer geroepen voelen de rest te verzorgen. Ppp Ppppp, Prima gedaan zegt P. Hij stottert een beetje maar is de lieverd van iedereen en krijgt een kus op zijn wang van R. Mag ik even de aandacht roept S. Als gewoon geeft hij een Speech weg, het is een prachtige spreker en schrijft boeken. T vraagt zich af wanneer hij met U de klassieke Tango kan inzetten, er is nu wel lang genoeg geluld. Wow, de vonken spatten er vanaf. T en U zijn de perfecte danspartners hierin. De oudjes van het gezelschap sluiten de avond af. V wordt charmant uitgenodigd door W voor een traditionele Wals. X en Z doen mee anders hebben ze weer niet gedanst vanavond.
De letters dansen voor mijn ogen. Ik heb genoeg geschreven voor vandaag.
Auteur: Eef Evert
De letters dansen voor mijn ogen. Ik heb genoeg geschreven voor vandaag.
Auteur: Eef Evert
Ave69 Productions Presents: De Etappe van ‘98
Maandag is Column-dag bij Ave69 Productions.
Je hebt vast wel eens naar wielrennen gekeken of een verhaal gehoord of gelezen hierover. Het zijn de bikkels van de sport die meedoen door weer en wind, geen berg te hoog. Maar je bent toch helemaal geen wielrenner? Klopt, heb alleen wel aardig wat bergetappes gereden, vooral gevallen eigenlijk. Oh, hij heeft weer wat. De etappe van ‘98 was het zwaarst, het meest pijnlijk ook. Uitgeput van alles van daarvoor begon je aan de berg van je leven. Lijkwit, uitgeperst, naar adem happend en verbrand komt de afdaling in zicht. Moed, kunst van sturen en wat geluk zijn de kernwoorden die gelden. Goede remmen kan natuurlijk ook wat helpen. Daar ging het mis, geen rem die werkte. Al schaafwondend wil je remmen. Je bent alles kwijt, de tijd staat stil en je vliegt. Zonder nog te genieten van je vlucht komt de klap. Uit alle macht probeer je nog iets maar het is te laat, ook die boomtop niet meer. Stilte, enorme stilte en vrede, het is het meest prachtige moment uit je leven. Alsof je opnieuw geboren bent in een andere tijd. Plots wordt je wakker, je opent je ogen. Een man in witte jas zegt: “Meneer u heeft een overdosis gehad, u bent door het oog van de naald gekropen.” Alweer, denk je als eerste, hoe groot is die naald dan wel niet. Je zegt dat je het nooit meer zal doen en vraagt: “Staat mijn fiets op slot?”
Met een lach (en een traan) denk ik terug aan de tijd van. Ik fiets nog steeds. Geen bergetappes meer want ik heb geen rem.
Volgende week een nieuwe Column van mijn hand, tot dan.
Auteur: Eef Evert
Je hebt vast wel eens naar wielrennen gekeken of een verhaal gehoord of gelezen hierover. Het zijn de bikkels van de sport die meedoen door weer en wind, geen berg te hoog. Maar je bent toch helemaal geen wielrenner? Klopt, heb alleen wel aardig wat bergetappes gereden, vooral gevallen eigenlijk. Oh, hij heeft weer wat. De etappe van ‘98 was het zwaarst, het meest pijnlijk ook. Uitgeput van alles van daarvoor begon je aan de berg van je leven. Lijkwit, uitgeperst, naar adem happend en verbrand komt de afdaling in zicht. Moed, kunst van sturen en wat geluk zijn de kernwoorden die gelden. Goede remmen kan natuurlijk ook wat helpen. Daar ging het mis, geen rem die werkte. Al schaafwondend wil je remmen. Je bent alles kwijt, de tijd staat stil en je vliegt. Zonder nog te genieten van je vlucht komt de klap. Uit alle macht probeer je nog iets maar het is te laat, ook die boomtop niet meer. Stilte, enorme stilte en vrede, het is het meest prachtige moment uit je leven. Alsof je opnieuw geboren bent in een andere tijd. Plots wordt je wakker, je opent je ogen. Een man in witte jas zegt: “Meneer u heeft een overdosis gehad, u bent door het oog van de naald gekropen.” Alweer, denk je als eerste, hoe groot is die naald dan wel niet. Je zegt dat je het nooit meer zal doen en vraagt: “Staat mijn fiets op slot?”
Met een lach (en een traan) denk ik terug aan de tijd van. Ik fiets nog steeds. Geen bergetappes meer want ik heb geen rem.
Volgende week een nieuwe Column van mijn hand, tot dan.
Auteur: Eef Evert
Ave69 Productions Presents: Woorden die spreken
Als woorden konden spreken wat zouden ze dan zeggen? Maar een woord spreekt toch en zegt waar het voor staat. Jawel, toch zit er meer in, als je er maar lang genoeg naar kijkt. Neem maar een woord bij de hand en kijk er eens een tijdje naar. Je zult merken dat er veel meer inzit dan je in eerste instantie zag. En als je bepaalde woorden genoeg tijd geeft zullen ze je meer vertellen dan dat je ooit had durven dromen. als het ware een andere dimensie die je binnen treedt. Begrijp er helemaal niets van. Daar gaat het ook niet om. Wij mensen willen alles maar begrijpen waardoor een onderwerp als dit verloren gaat. Waar het hier om gaat is louter waarnemen en niet meer. Ja als je de tijd ervoor kan nemen wel. Dat is aan jou, tenminste als je een woord wil horen spreken. Het zet mij aan het denken. Daar is niets mis mee, dat doen wij mensen immers de hele dag door. Ga maar eens waarnemen, ook zo een mooi woord en daar is alles voor nu mee gezegd.
Auteur: Eef Evert
Auteur: Eef Evert
Ave69 Productions Presents: Column 1969
Maandag is Column-dag bij Ave69 Productions.
In de zomer van 1969 landde de eerste man op de maan. Bijna op dezelfde dag landde er een schrijver op aarde. Jawel beste mensen, als schrijver wordt je geboren dat kun je zien aan de pen of het potje. O ja, is dit een grap of wat? Nee, neem als voorbeeld een mooie slanke ganzenveer met een mooi puntje. Of een schattig klein smal inktpotje met een piepklein dekseltje. Die pik je er zo tussenuit toch? Heb jij die mooie slanke ganzenveer of dat schattige kleine smalle potje dan ben je als schrijver geboren. Maar we leven inmiddels in 2011 waar was je al die tijd? Daar gaan we het deze keer niet over hebben, drie keer is scheepsrecht en klaar daarmee. Kijk creativiteit heb je of niet. Als je van jezelf weet dat je niet creatief bent ga dan alsjeblieft niet op een crea-clubje om het te leren, zonde van de tijd. Het is een aangeboren begrip dat je vanuit de kosmos meekrijgt. En je boft helemaal als paps of mams creatief zijn. Je loopt echter dan wel het risico keihard afgezeikt te worden als je fouten maakt. Heb jij dan altijd al geweten dat je schrijver bent? Ja dat klopt. Het was de angst om te falen die je tegenhield te schrijven. Diepe angst vanuit je tenen tot je strot die zei: ”Nee, je doet het niet.” Goh, je meent het he. Een waarheid zowaar.
1969 is een jaar om nooit te vergeten: Er is een schrijver geboren! Met een lach denk ik terug aan de tijd van, wat was dat een heerlijk jaar.
Volgende week een nieuwe Column, want maandag is Column-dag bij Ave69 Productions.
Auteur: Eef Evert
In de zomer van 1969 landde de eerste man op de maan. Bijna op dezelfde dag landde er een schrijver op aarde. Jawel beste mensen, als schrijver wordt je geboren dat kun je zien aan de pen of het potje. O ja, is dit een grap of wat? Nee, neem als voorbeeld een mooie slanke ganzenveer met een mooi puntje. Of een schattig klein smal inktpotje met een piepklein dekseltje. Die pik je er zo tussenuit toch? Heb jij die mooie slanke ganzenveer of dat schattige kleine smalle potje dan ben je als schrijver geboren. Maar we leven inmiddels in 2011 waar was je al die tijd? Daar gaan we het deze keer niet over hebben, drie keer is scheepsrecht en klaar daarmee. Kijk creativiteit heb je of niet. Als je van jezelf weet dat je niet creatief bent ga dan alsjeblieft niet op een crea-clubje om het te leren, zonde van de tijd. Het is een aangeboren begrip dat je vanuit de kosmos meekrijgt. En je boft helemaal als paps of mams creatief zijn. Je loopt echter dan wel het risico keihard afgezeikt te worden als je fouten maakt. Heb jij dan altijd al geweten dat je schrijver bent? Ja dat klopt. Het was de angst om te falen die je tegenhield te schrijven. Diepe angst vanuit je tenen tot je strot die zei: ”Nee, je doet het niet.” Goh, je meent het he. Een waarheid zowaar.
1969 is een jaar om nooit te vergeten: Er is een schrijver geboren! Met een lach denk ik terug aan de tijd van, wat was dat een heerlijk jaar.
Volgende week een nieuwe Column, want maandag is Column-dag bij Ave69 Productions.
Auteur: Eef Evert
Abonneren op:
Posts (Atom)