Het jaarlijkse proces van afsterving in de natuur is begonnen. Voor sommigen is dit het begin van een jaarlijks terugkerende depressie. De avond valt eerder en eerder, de ochtend begint later en later. Groen verloopt van geel naar rood. Dwarrelend vallen de eerste bladeren, je kunt de overburen al weer bijna zien zitten. Je trekt je korte broek aan en gaat in de tuin zitten want de eerste dagen van de herfst zijn zomers te noemen. Dit jaar is er geen depressie-drang, er is op de weg naar binnen genoeg ruimte vrij. Dozen met kaarsen en waxinelichtjes staan klaar om het licht en warmte binnen de ontsteken. De voorbereiding op donker en kou. Je bespeurd een gevoel van welbehagen, mij kan geen depressie meer pakken. Schrijven schept ruimte, ruimte en ruimte, voor hen die aanleg hebben depressief te worden. De mooie zonnige dagen zijn belangrijk om de batterij nog wat extra op te laden. Genoeg plannen op de plank om uit te werken voor als het straks naar binnen gaat.
Laat de herfst maar komen, kleur de natuur. Ik ben er helemaal klaar voor.
Auteur: Eef Evert
Geen opmerkingen:
Een reactie posten