Maandag is Column-dag bij Ave69 Productions.
Het is crisis-tijd in Europa. In Europa? Je kunt wel gewoon zeggen dat het crisis-tijd is in de wereld. Eigenlijk kun je ook wel gewoon zeggen dat de crisis-tijd begon toen je werd geboren. Het moment dat je voor het eerst verblindt wordt door licht en dan ook nog door een te nauwe opening wordt geperst. Aan de andere kant staat iemand aan je hoofd te trekken en als je er dan uit bent krijg je als beloning een klap op je billen. Met dichtgeknepen oogjes vraag je jezelf af waarom er niet iemand even een zonnebril voor je heeft. Je staat net op het punt om wat te gaan zeggen, krijg je een speen in je mond gestopt. Je hoort iemand zeggen, ah hij heeft een stijf pikkie, hij vindt het vast fijn. Nee helemaal niet, je hebt kramp. Je wilt terug in die vertrouwde houding, weg uit alle herrie om je heen. Eindelijk lukt het om je ogen even open te houden. Je ziet je moeder voor het eerst aan de buitenkant en schrikt je rot. Wat een dikke kop zeg. Tot overmaat van ramp wil je naar het toilet. Nee hoor, pas als je het in je broek hebt gedaan en er even in hebt gezeten krijg je weer een schone. De brandende billetjes jaren zijn begonnen. Je koestert de hoop dat het straks allemaal beter gaat worden. Niets is minder waar. De ene crisis over de andere crisis stapelt zich op. Je valt van verbazing soms op je snufferd. Krachtig als je bent sta je telkens weer op totdat je kunt blijven staan.
Met een lach denk ik terug aan de tijd. Ik kan er wel een boek over schrijven.
Volgende week een nieuwe Column van mijn hand, tot dan.
Auteur: Eef Evert
Geen opmerkingen:
Een reactie posten