Neem de titel als voorbeeld en wat zag je? Of hoorde je misschien wel wat? Beeldspraak, ook zo een mooi beeld dat spreekt. Wanneer je ooit op het punt staat een boek te gaan schrijven besef je dan goed wat je te wachten staat. Het klinkt als een waarschuwing, in zekere zin is dit ook zo. Bij een autobiografisch boek bijvoorbeeld. Hee, bijvoorbeeld, dat is toevallig. De beelden die voorbij komen tijdens het schrijven van woorden zijn inmiddels ontelbaar geworden. Ieder met een eigen verhaal, soms door elkaar, dan weer het zelfde. het schrijfproces roept de beelden op en het is aan jou om er een vorm voor te vinden die dragelijk is. Nare beelden zijn niet leuk maar hebben wel weer heel veel te vertellen. Beelden nemen je mee in de tijd en vertellen je wat er toen gebeurde. Een zelfde beeld kan op een ander moment juist weer wat anders te vertellen hebben. Verwarring, verdriet, vreugde, vrede alsof je een verwerkingsproces hebt ondergaan. Een soort van beelden die oneindig de kop op blijven steken kijk je nu lachend aan. Dus zo kan het ook. De bodem van de beeldenput is bereikt en alles wat hierna komt is mooi daarmee vergeleken. Het is een proces van wisselwerking. De geschreven woorden roepen beelden, de beelden roepen woorden. Een proces wat je als schrijver in de juiste vorm brengt om weer te verwoorden.
Prachtig toch, de formule van beelden. Ik heb de smaak te pakken.
Auteur: Eef Evert
Geen opmerkingen:
Een reactie posten